Gazete Yazan Kişi Kimdir?
Bir sabah uyandınız, kahvenizi hazırladınız, gündemi takip etmek için gazetenizi almak üzere dışarı çıktınız. Klasik sabah rutininiz… Peki, o gazetenin arkasında kim var? Kim yazıyor o köşe yazılarını, kim oluşturuyor o satır aralarındaki ince nüansları? Gazete yazan kişi kimdir?
Bunu sordukça, zihninizde bir sürü soru beliriyor: Gazetecilik nasıl bir iş? Adam sabah kalkıp o kadar bilgiyi nasıl toparlıyor? O kadar kelime nasıl diziliyor? Kimden ilham alıyor? Yani… gerçekten biz, sadece 25 yaşında, her an espri yapmaya çalışan, ama aynı zamanda her şeyi fazlasıyla düşünen, İzmir’de yaşayan biri olarak gazeteci olabilir miyiz? Gerçekten…
Bence kesinlikle olabiliriz. Yani, her ne kadar “gazete yazan kişi kimdir?” sorusuna bir cevabımız olmasa da, bu yazının sonunda en azından bir fikir edinmiş olacağız. Hadi başlayalım!
—
Gazete Yazan Kişi: Dünyanın En Fazla Kahve Tüketen Tipi
Her şeyden önce, gazete yazan kişi bir kahve uzmanıdır. Evet, bunu gerçekten diyorum. Çünkü o kadar çok kahve içer ki, kahveyle bir bağ kurmak zorunda kalır. Bir sabah, oturduğunda “Bu yazıyı yazabileceğimi düşünüyorum ama önce bir espresso içerim,” diyebilme yeteneğine sahip olmalıdır.
Yani, bu kadar kahve içip, beynini bu kadar çalıştırmak… Zihni o kadar fazla “ne yazsam, nasıl yazsam” sorusuyla meşgul ki, vücut neredeyse buna alışıyor. Gazetecilik sadece bir yazı yazmak değil, aynı zamanda her kelimenin anlamını derinlemesine düşünmeyi gerektiriyor. Bir köşe yazarı düşündükçe düşünüyor, yazmadıkça üzülüyor, yazdıkça özgürleşiyor. Ama kahvesiz asla!
Bir gün arkadaşım sordu: “Ya, sen gazeteci olsan ne yazardın?” Dedim, “Tabii ki kahvenin bilinçaltı etkilerini ve toplum üzerindeki yansımalarını.”
Arkadaşım bana biraz korkarak baktı. O an bir gazeteci olmanın derin felsefi anlamını anladım. Şaka bir yana, bir gazete yazan kişi, işte böyle bir yerden başlar: Kahve, sabah enerjisi ve içsel sorgulamalar!
—
Herkesin İçindeki Gazeteci: Esprilerle Düşünmek
Bir de şu var: Gazete yazan kişi, etrafındaki her şeyden ilham almak zorundadır. İşin içine mizah katmak, her kelimenin altını çizebilmek, bir konuda ironik bir bakış açısı geliştirebilmek… Hepsi yazarı fark yaratmaya zorlar. Bir gazeteci, bazen düşündükçe güler, bazen sadece “of” der. Bazen de iç sesini susturup, yazıyı tıkır tıkır bitirir.
Mesela geçen gün sabah işe giderken, bir apartman boşluğunda küçük bir kuş gördüm. Kafasını pencereye dayamış, dışarıyı izliyordu. Kafamda bir an, “Bu kuş gazeteci olsa, bence bugün ‘İzmir’de kuşların göçü’ üzerine yazı yazardı,” diye düşündüm.
İşte bu kadar basit. Bir anda gördüğünüz her şey, yazmaya başlamanız için size ilham verebilir. Kuş, bir çocuk parkında oynayan çocuklar, yolda gördüğünüz ilginç bir adam… Gazete yazan kişi için her şey yazı için bir fırsattır.
Bunun üzerine arkadaşım soruyor: “Yani, her gördüğün şeyi yazı konusu yapabilir misin?”
Tabii ki, dedim! Hatta o kuş, İzmir’deki kuşların gerçek anlamda iş gücüne katkı sağladığını düşündürebilecek bir yazı olurdu. Sonra daha da ileri gidip, kuşların şehrin sosyal yapısına nasıl entegre olduklarını tartışabilirim.
Yani evet, bazen fazla düşünen biri olmak işin püf noktası olabilir. Gazete yazan kişi de aslında bir bakıma fazla düşünen bir kişidir. O yüzden “of, bu yazıyı nasıl yazacağım?” dediğinizde yalnız değilsiniz, unutmayın.
—
Gazeteci Olmak: Rutin, Ancak Sonsuz Bir Hayal Gücü
Şimdi biraz da gazetecilikle ilgili gerçekçi bir bakış açısına geçelim. Her gün yazı yazan, haberlere imza atan bir gazeteci, aslında bir rutine bağlanmıştır. Sabahları gözlerini açtığında bir dosya ya da yazı, onunla sabah kahvesi gibidir. Yazıyı yazmaya başlar, akşamına kadar yazıya başka bir bakış açısı katmaya çalışır. Yani gazetecilik rutin bir iş gibi görünse de, aslında bir hayal gücü işidir.
Bir gazeteci için her yeni yazı, bir öncekinin tekrarı olamaz. Her yazının kendine ait bir ruhu vardır. Yazdıkça bir şeyler öğrenirsiniz, neyi daha iyi yazmanız gerektiğini keşfedersiniz. Bazen “bu yazı iyi oldu” dersiniz, bazen “yaa işte bu kadar kötü yazabilirim” diye kendinizle dalga geçersiniz. Ama sonunda, her yazı yazan kişi, ne kadar zorlayıcı olsa da, o yazıyı bitirdiği için bir tatmin duygusu yaşar.
Bunu size anlatmamın sebebi, gazetecilik sadece bilgi aktarmakla sınırlı değildir. Aynı zamanda duygularınızı da aktarma biçimidir. Gündelik hayatınızda yaşadığınız olaylar, bir sonraki yazının temel taşları olabilir.
Bazen de yazmak zor gelir. Her şeyi yazmak, düşündükçe kelimeleri bulmak… Sıkıcı mı? Hımm, değil. Gazeteci olmanın zorlukları işte burada devreye girer. “Ben bugün bir yazı yazmalıyım” dediğinizde, içinizdeki gazeteci ruhu biraz serbest kalır. O an, gerçekten bir gazeteci olmak için harekete geçmeniz gerektiğini hissedersiniz.
—
Sonuç: Gazete Yazan Kişi Kimdir?
Bir gazete yazan kişi, aslında herkesin içinde bir yerde yaşayan biridir. O kişi, bir parkta yürürken, bir kafede kahve içerken, ya da bir trafik ışığında dururken, her zaman bir şeyler düşünür. O düşünceler, yazıya dönüşür. Yazıya dönüşen her düşünce, bir gazetecinin hayal gücünün ürünü olur.
Ve bu, çok basit bir soru gibi başlayan “Gazete yazan kişi kimdir?” sorusunun cevabıydı. O kişi, bazen çok komik olabilir, bazen de çok ciddidir. Ama her zaman ilham almaya, yeni bakış açıları keşfetmeye çalışır. O kişi, sabah kahvesiyle hayatına başlayıp, gün boyunca düşüncelerini kağıda dökmek için zaman bulmaya çalışandır.
Yani, belki de “gazete yazan kişi” tam olarak kim olduğunu bilmeyen, her yazısında biraz daha fazla düşünen, düşündükçe yazan kişidir. Kısacası, bir gazeteci, düşüncelerinin peşinden giden biridir.