Geçici Kaplama Diş ile Yemek Yenir Mi?
Geçici kaplama diş… Ne kadar da korkutucu bir terim değil mi? Hele de bir genç yetişkin olarak hayatına dair bazı yenilikler, değişiklikler yapmaya çalışırken, ağzında bir şeyin eksik olması, tam yerinde değil gibi hissettirmesi… Kayseri’de, 25 yaşımda, hiç beklemediğim bir anda ağzımda bir boşluk oluştu. O kadar ani ve ani bir şekilde ki, sanki bir şeyler, biri bir anda benden aldı. Her ne kadar diş hekimine gitmek gereksiz bir korku olmasa da, o randevuların her biri, hayatımda bir kayıp hissi yaratıyordu. Ama bu sefer, sıradan bir diş problemi değil, geçici kaplama diş problemiyle karşı karşıya kaldım.
Hayatımda İlk Kez Geçici Kaplama
Geçici kaplama dişi taktırdım. Evet, adını bile tek başına düşündükçe, dişimin varlığına dair garip bir duyguya kapıldım. Bir tarafta her şeyin doğal ve güzel olduğu, diğer tarafta bir müdahale, bir yapaylık vardı. O kadar huzursuz oldum ki, randevudan sonra dişimle her şeyin normal olduğuna inanasım gelmedi. Geçici kaplama diş… Hiç dinlemediğiniz ama bir şekilde bir şeylerin değişmesine neden olan bir kelime gibi…
Bir süre yemek yemekten bile korktum. O an, şunu düşündüm: Geçici kaplama diş ile yemek yenir mi? Ya da yenmemeli mi? Yani, dişimi zorlamalı mıyım? Bir taraftan bir şeyler yiyip içmek, diğer taraftan o minik dişimde oluşacak her türlü baskı, yanlış hareket bir felakete yol açar mı diye korkarak, her lokmayı tereddütle aldım. Ne yazık ki, bir gün yemek yerken, çatalı biraz fazla bastırdım. Geçici kaplamam sanki yerinden çıkacakmış gibi hissettirdi. O an hissettiğim duygu, kelimelerle ifade edilemeyecek kadar korkutucuydu.
Birkaç Günün Ardında: Kaygılar ve Şüpheler
O günlerin ardından, her yediğim yemekle birlikte dişimi bir kez daha gözden geçirir oldum. Bir çorba içmeye başladım, dikkatle dişimden bir şeyin çıkıp çıkmadığını kontrol ettim. O an, Kayseri’de en sevdiğim yemek olan mantıyı yediğimde, o kadar dikkatliydim ki! Kaplama dişim gerçekten güvenli miydi? O kadar kaygılandım ki, mantının lezzetini bile tam alamadım. O kadar korkuyordum ki, hatta mantıdan fazla içimden bir şeyler “benim için geçici, üzülme” der gibi bana bir tür rahatlama vermeye çalıştı. Ama yemekler ne kadar harika olursa olsun, o küçük geçici kaplama dişim yüzünden bir şeylerin eksik olduğunu hissettim.
İçsel Dönüşüm: O Anın İçindeki Farklılıklar
Geçici kaplama diş, bir yandan beni fiziksel olarak zorlayıp korkutsa da, aslında içsel olarak bana başka bir şey de öğretiyordu: Sabır. Hayat, beklenmedik anlarda değişiyor ve bu değişimle birlikte insanın ruhunda da küçük kayıplar yaşanıyor. Tıpkı dişim gibi… Bazen bir dişin eksikliği, o kadar büyük bir şey gibi geliyor ki, insan hayatındaki her şey bir anda sanki eksik kalacakmış gibi hissediyor.
Bir yandan da, geçici kaplama dişimle yemek yerken, kendi kendime hep şunu sordum: Gerçekten ne kadar önemli? Yani, bu kadar kaygılandığım şeye değiyor mu? Geçici dişim, sonuçta geçici değil mi? Bu, aslında daha derin bir soruydu. O kadar çok kişi dişlerini kaybediyor ya da yıllarca tedavi oluyor, peki bir tane geçici kaplama dişin neden bu kadar endişe yaratıyor? Aslında, bu olay bana hayatta neyin önemli olduğuna dair çok fazla düşündürdü. Her şeyin sonlu olduğunu ve bazen geçici şeylere takılmanın, hayatın ne kadar geçici olduğu gerçeğinden uzaklaşmamıza neden olabileceğini fark ettim.
Bir Adım Daha Atmak: Korkuyu Yenmek
Günler geçtikçe, geçici kaplamamla olan ilişkim değişmeye başladı. Artık yemek yerken korku yerine, dikkatli olmaya başladım. Yani, bu küçük korkuyu aşarak, yaşamın tadını çıkarmak gerektiğini düşündüm. Sonuçta, bu geçici durum da geçecek. Hem Kayseri’de, hem de hayatın her alanında geçici şeylerle uğraşırken, bazen sadece korkunun üstesinden gelmek, en büyük başarı.
Sonraki Adım: Geçici Olanı Kabullenmek
Bir gün akşam, en sevdiğim yerel tatlardan biri olan pastırmalı humusla arkadaşlarımda buluştum. Geçici kaplama dişimle yemek yemek artık bir korku değil, bir rahatlık haline gelmişti. Bunu daha fazla düşündükçe, “Geçici olan şeylerin kaygısını taşımak neden bu kadar zor?” diye soruyordum. Hayatımda ne kadar çok “geçici” şey varsa da, onlarla barıştım. O an, yemeklerin tadı gerçekten farklı bir hal aldı. Her şeyin geçici olduğunu kabul etmek, insanı biraz daha özgür kılabiliyor. Bunu anlamam biraz zaman aldı ama nihayet fark ettim ki, dişim geçici, ama hayat ve yemeklerin keyfi kalıcıydı. Bu dersle birlikte, biraz daha rahatlayarak, hayatı olduğu gibi kabul edebildim.
Yani, geçici kaplama dişle yemek yemek yenir. Ama asıl mesele, geçici olan her şeyin içinde ne kadar anlam bulabileceğimizde… Korkuyu yenmek ve geçici şeyleri kabullenmek, en büyük adım. Ve bir şekilde her şey, o kaybolan dişin yerine, çok daha değerli bir şeyin yerleşmesine vesile oluyor.